Development mode

MR 515

DesignLudwig Mies van der Rohe, 2019

Bijzettafel MR 515: complexiteit in eenvoud

De herontdekking van een veelzijdige klassieker. Ter gelegenheid van de 100e verjaardag van het Bauhaus herintroduceren wij de ronde bijzettafel MR 515 van Ludwig Mies van der Rohe. De re-edition van het origineel uit de Thonet-catalogus van stalenbuismeubelen uit 1935 is verkrijgbaar met stalen onderstel en glasplaat. Vermoedelijk is deze tafel rond 1928 ontstaan in de context van de eveneens door Mies van der Rohe ontworpen huizen Esters en Lange in het Duitse Krefeld.

 

Vanuit een nieuwe visie op het origineel heeft Studio Besau Maguerre nog andere interpretaties van de MR 515 ontworpen. Dat heeft geleid tot aanpassingen waarbij de gratie van deze meubelklassieker op fijngevoelige wijze verder is uitgewerkt. In deze tafels zijn moderne toepassingen en technische details gecombineerd met een eigentijdse touch. De visie van Marcel Besau en Eva Marguerre op deze tafelserie blijft dicht bij het origineel, maar maakt het verschil in de details. Hun interventies zijn subtiel en technisch tegelijk. Zo is het centrale kruispunt van de tafelpoten onder de glasplaat bijzonder stijlvol uitgevoerd. Vanuit hun onderzoek grijpen de ontwerpers terug op de oorspronkelijke uitvoeringen van de tafel, en daarnaast op het idee van een optioneel dubbel tafelblad, waardoor de serie wint aan functionaliteit en gezelligheid.


Bijzettafels in verschillende afmetingen, onderstel van verchroomde stalen buizen of zwart gelakt met plaat van enkellaags gehard glas, transparant of grijs getint.


Designers

Toon details
Ludwig Mies van der Rohe

Ludwig Mies van der Rohe

Ludwig Mies van der Rohe, in 1886 in Aken geboren, werd al op een leeftijd van 22 jaar lid van het architectuurbureau van Peter Behrens, waar hij Walter Gropius en Le Corbusier ontmoette. Spoedig werd Mies een hoofdrolspeler van de nieuwe glas- en skeletbouw in zijn tijd. Doorslaggevend was zijn ontwerp voor een glazen flat bij station Friedrichstraße in Berlijn. Sinds 1925 was hij verantwoordelijk voor de artistieke leiding van de 'Deutsche Werkbund'. In 1927 ontstond onder zijn regie de 'Weißenhofsiedlung' in Stuttgart. In 1930 werd Mies van der Rohe door Walter Gropius tot directeur van het Bauhaus in Dessau benoemd, een functie waar hij op 10 augustus 1933 onder druk van de NSDAP vanaf moest zien. Daarna emigreerde hij naar de USA. In 1938 volgde hij zijn roeping naar Chicago, waar men aan hem de leiding van de architectuurafdeling van het Armour Institute overdroeg. Hij ontwikkelde zich tot één van 's werelds meest invloedrijke architecten. Zijn staalroostergebouwen met grote glasoppervlakken, zoals de Seagram Building in New York (1958) of de Nationalgalerie in Berlijn (1968), behoren tot de hoogtepunten van de moderne architectuur. Zijn meubelontwerpen ontstonden meestal in verbinding met zijn gebouwen. In 1969 overleed Ludwig Mies van der Rohe in Chicago.

Afmetingen

Toon details
Development mode